Przed i po czyli moje ulubione "Before After" :)

Jestem fanka wszelkiego rodzaju transformacji i zestawień "before after". Uwielbiam programy pokazujące jak zmienia się kobiety z szarych, zapomnianych przez świat matek w piękne, pełne seksapilu kobiety. Pasjonują mnie programy na BBC Channel o upiększaniu domów na sprzedaż lub urządzaniu pięknych przestrzeni z zapyziałych wnętrz. Toż ja się nawet wciągam w programy o transformacji ogrodów :) !! 

Kilka dni temu dobierałyśmy tkaniny na obicie kanapy w mieszkaniu, którego realizacja powoli dobiega końca. Całkowite zakończenie wymaga jeszcze :

- lampy gras żółtej do kuchni :

   

- pomalowania krzeseł TON na kolor t.j. lampy (żółty) - to te krzesła w szarym papierze na drugim zdjęciu - każde inne :)

- zamontowania baterii kuchnnej (wciąż nie wiemy czy ma być stalowa czy czarna...

- obicia sofki w gabinecie piękna czarną tkanina w geometryczny wzór i dodanie żółto-złocistego fotela

- postawienie szafki rtv wykonanej ze stali

- wprowadzenie obrazów, grafik, książek, dekoracji itp

- wprowadzenie "życia", czyli wejścia lokatorów z kotem :)

Pomimo tych wszystkich "niedokończeń" nie mogłam odmówić sobie przyjemności zestawienia zdjęć zrobionych podczas pierwszego spotkania z klientami z tymi zrobionymi w piątek.

Mam wielka nadzieje, że widzicie na nich to co ja : ogrom pracy ludzi od wykonawstwa, sztukaterii, stolarki, tkanin, mebli , no i mojej :) oraz odwagę klientów, którym dziękuję za zaufanie okazane w kwestii 

- granatowej ściany, 

- luster na suficie w długim, wąskim, nijakim holu , ....

- cegły na ścianie w salonie, 

- minimalistycznych lamp "patyków", 

- biblioteczki z nowoczesnymi podziałami itp. :)

Fajnie, że moi klienci są tak otwarci i sami mają świetne pomysły oraz umiłowanie do betonu, stali i obrazów (co dopiero później będzie widać)

Jedyna rzecz, z którą wciąż ciężko sobie radze, to fakt, że tak strasznie długo trzeba czekać na końcowy efekt mojej pracy :)

Jeżeli spodobało Wam się to wnętrze, to więcej zdjęć znajdziecie na moim profilu na Facebook'u klikając tutaj

długi wąski korytarz

10 metrów długości i 1,5 metra szerokości to korytarz jaki powstał po połączeniu dwóch lokali. Moim zadaniem było stworzenie koncepcji i projektu wnętrza tego "łączonego" mieszkania. Największym wyzwaniem było te 10 długich metrów niekończącego się przejścia i stara, piękna szafa, która musiała znaleźć swoje miejsce w nowym domu.

Zaczęłam oczywiście od kombinowania jak by tu optycznie poszerzyć tą przestrzeń, żeby na koniec poddać się i jak zwykle przyznać, że "długie i wąskie" należy wydłużać i zwężać, bo nie ma sensu walczyć z oczywistościami.

Na jednym końcu przejścia stanęła wspomniana szafa, którą teraz można podziwiać przez dłuższy czas zawieszając na niej wzrok w trakcie wędrówek korytarzem.

Na przeciwległej ścianie przykleiliśmy tapetę z latarnią, która z odległego końca korytarza wygląda "jak żywa"

Wzdłuż przejścia powstała zabudowa dodatkowo zawężająca przejście o kolejne 35cm. 

Na koniec okazało się, że najbardziej problematyczny element mieszkania stał się najchętniej oglądanym i najciekawszym miejscem w tym domu :)

Długa wąska kuchnia

W poprzednim poście o kablach pokazywałam mieszkanie Guilherme Torresa, w którym architekt kompletnie nie przejął się instalacją elektryczną i postanowił nie ukrywać jej pod tynkiem ale wydobyć jej walory dekoracyjne (bo przecież instalacje mają bezsprzeczne walory estetyczne jeśli tylko postaramy się dojrzeć ich piękno ! Tak jak rury wentylacyjne do okapów, które pokazywałam w obszernym materiale o przeróżnych okapach kuchennych. Najpiękniejsze okazały się te gołe, "nicnieudające" rury)

Tak samo jest z wąskimi, długimi, trudnymi do okiełznania kuchniami. Najlepiej poddać się ściskającym gardło ścianom i dać się unieść fantazji. Próba walki z nimi będzie z góry skazana na niepowodzenie. 

Tak też podszedł do zagadnienia wspomniany wyżej Guilherme Torres ( kuchnia poniżej po prawej) i wąską niewielką kuchnię pomalował na czarno, wyłożył tapetą w mocne graficzne czarno-białe wzory i dopełnił całość czarnym blatem. Zastany kształt pomieszczenia podkreślił optycznie zwężonym i wydłużonym sufitem. 

Podobnie wygląda to na zdjęciu obok. Gdyby widelec mógł gadać, to powiedziałby , że kuchnia w której przyszło mu żyć jest tak wąska, że nie dane mu było stanąć na zdjęciu z nożem u swego boku.
Efekt jest rewelacyjny, bo dzięki podkreśleniu tej "wąskości" atrakcyjnym elementem graficznym (a dodatkowo jeszcze dywanikiem i czarnym sufitem), to cała nasza uwaga skupiła się na tych elementach.
Jeszcze Wam nie mówiłam, że mega sztućce na ścianach to - po literkach - moja druga pasja ;)

Kuchnie powyżej potwierdzają, że kształt pomieszczenia nie musi przerażać. Ja długo zastanawiałam się co jest grane w tym pomieszczeniu z zielonym światłem i z początku myślałam, że na końcu długiego korytarza umieszczono lustro, ale nie - ten korytarz ciągnie się dalej.

Gdyby jednak zastosować lustro w celu zdublowania długości wąskiego pomieszczenia, to też wyszłoby fajnie! Podsumowując : jestem za za tym, aby nie skracać :)